De lokroep der Sirenen

Aldus AMDAX / Lucas Wensing


In de nacht van vrijdag op zaterdag werden we onaangenaam verrast door een forse koersval. De rationele verklaringen die daaraan ten grondslag liggen, hebben we eerder deze week al met je gedeeld. Wat mij echter blijft fascineren, is de emotionele aanslag die zo’n gebeurtenis op je pleegt, zelfs nu ik al jaren actief ben in het cryptodomein. De koffie smaakte die ochtend niet en ik bleef maar ronddolen in mijn hoofd, op zoek naar een plausibele uitleg, dan wel uitweg. Om de onrust te temmen, trok ik mijn jas aan en ging een rondje lopen. Dat hielp, maar wat maakt toch dat de emotionele reactie zich lastig laat pareren door rationele argumenten? En hoe voorkom je een impulsieve verkoop waar je later spijt van krijgt? Laten we leren van de mythische held Odysseus, die de lokroep der Sirenen succesvol wist te weerstaan.

Odysseus zwierf al jaren over de wereldzeeën toen hij, dicht bij huis, de confrontatie met de Sirenen moest aangaan. Deze halfgodinnen, met het lichaam van een vogel en het hoofd van een vrouw, probeerden voorbijgangers te verleiden met hun verlokkelijke stem. Odysseus werd voor hen gewaarschuwd door de tovenares Circe, die hem influisterde om was in zijn oren te stoppen, zodat de Sirenen geen vat op hem zouden hebben. Dat deed Odysseus bij zijn bemanning, maar omdat hij zelf toch getuige wilde zijn van dit wonderlijke geluid, liet hij zich uit voorzorg liever vastbinden aan de mast. Toen de Sirenen hun gezang aanhieven, was Odysseus direct verkocht. Uit alle macht probeerde hij zich los te rukken, maar de bemanning – door hemzelf dringend geïnstrueerd en vanwege de was in hun oren doof voor de vogelvrouwen – trok de touwen juist strakker aan. Eind goed, al goed: Odysseus passeerde probleemloos de zeestraat en de Sirenen stortten zich uit woede en frustratie in de zee.
 
Wat deze Griekse mythe ons leert, is dat je van tevoren een afspraak met jezelf moet maken voor wanneer een bepaalde situatie zich voordoet. Op het moment zelf word je namelijk heen en weer geschud tussen hoop en vrees, gemangeld tussen fear and greed. Die wip is geen stabiel uitgangspunt voor een weloverwogen beslissing. Bij een gevoelige koersdaling zegt de ratio dat dit hét moment is om bitcoin aan te kopen: ‘The time to buy is when there’s blood in the streets’. Deze vaak aangehaalde quote van Baron Rothshield druist echter lijnrecht in tegen het gevoel. Wanneer het bloed door de straten vloeit, wil je daar immers niet doorheen waden, maar ervan wegrennen. Wég met die bitcoin voordat we met man en muis vergaan! Helaas brengt die paniekreactie op de lange termijn zelden de gehoopte oplossing.
 
De enige echte geruststelling zit ‘m in de koersbeweging op de lange termijn. Wanneer je investeert vanuit jouw persoonlijke geloof in de onderliggende, fundamentele waarde van bitcoin, raak je ongevoeliger voor de soms heftige schommelingen op de korte termijn. De historie toont aan dat iedereen die bitcoin vier jaar heeft vastgehouden, minstens drie keer de inleg heeft terugverdiend. Dit feit zou je ook kunnen aanhouden als investeringshypothese voor de toekomst, maar dan dien je daar wel aan vast te houden. Gun jezelf de tijd, houd de horizon voor ogen en laat je niet verleiden door een verkoop met verlies. Uit ervaring weet ik dat het onrustige gevoel nooit helemaal verdwijnt, maar mijn Sirenen zijn wel een toontje lager gaan zingen. Iemand nog een bolletje was nodig?

Ga terug naar het overzicht